رفتار با کودک دارای معلولیت

 

کودکان معلول، برای مستقل شدن، رشد کردن تا رسیدن به مرحله به دست آوردن عزت نفس و کنار آمدن با همسالان خود، با چالش هایی رو به رو هستند. در این مقاله چگونگی کمک والدین به کودکانی که دارای توانایی های متفاوت ذهنی و جسمی هستند، شرح داده شده است، برای اینکه این کودکان به بالاترین حد از توانایی شان برسند.

 

نیازهای کودک دارای معلولیت

به کودکی که توانایی های متفاوتی دارد باید اجازه آزمایش داده شود. پوشیدن لباس ممکن است برای او مدت زیادی به طول بیانجامد، اما انجام این کار توسط خودش، اعتماد به نفس او را افزایش می دهد. کودکی را که مجبور است از وسایلی مانند عصا یا وسایل مشابه برای راه رفتن استفاده کند، می توان با آهسته قدم برداشتن و همراهی دیگران با او، بدون بغل یا بلند کردن، از محلی به محل دیگر برد.

کودکی که توانایی های متفاوتی دارد نیازمند شرکت در گروه است. کودکی که روی صندلی چرخدار می نشیند، نمی تواند برقصد ولی می تواند به کودکان دیگر ملحق شود و دست هایش را با آهنگ آنان حرکت دهد.

کودکی که توانایی های متفاوتی دارد، نیازمند رشد و تقویت نیرو و توانایی هایش است. کودکی که پاهایش به خوبی کار نمی کنند، ممکن است صدای خوبی داشته و خواننده فوق العاده ای باشد. کودکی که نمی تواند احساسات خود را با کلمات بیان کند ممکن است نقاش ماهری باشد. این استعدادها اهمیت زیادی دارند. زیرا زمینه هایی را نشان می دهند که کودک متفاوت می تواند به گونه ای مساوی با همسالانش رقابت کند.

کودکی که توانایی های متفاوتی دارد، نیازمند رشد احساس نیرومند و هویت داشتن است. زیرا همزمان با رشد، او با رفتارهای کلیشه ای، سدها و موانع و پیشداوری و تعصب هایی رو به رو خواهد شد. اجتماع، همیشه امکان و مقدمات همکاری و همراهی در تمام زمینه های زندگی را برای افراد متفاوت فراهم و کارها را آسان نمی کند. بنابراین او باید شخصاً مدافع خود باشد و لازم است اعتماد به نفس لازم برای بر زبان آوردن جمله «به من امکان انجام کار را بدهید» را در خود ایجاد کند.

 

 

معلولیت محدودیت نیست!

یکی از پایه های اساسی ایجاد هویت شخصی مستحکم و قوی در کودک معلول آگاهی به این مسئله است که معلولان دیگری در زندگی موفق بوده اند. این اطلاعات به روش ها و راه های گوناگونی می تواند در اختیار کودک قرار داده شود. کودک از مشاهده برنامه های تلویزیونی با شرکت کودکان معلول، لذت خواهد برد و حتی ممکن است که بخواهد عروسک معلول داشته باشد. بازی با این نوع عروسک ها، برای دوستان سالم و خوش بنیه کودک راه بسیار خوبی برای هماهنگ شدن و رسیدن به آرامش و پذیرش بیشتر معلول ها و معلولیت هاست.

 

 

کودک درباره معلولیت خود بداند

کودکی که توانایی های متفاوتی دارد باید بیاموزد که چگونه شرایط خاص خود را برای دیگران بازگو کند. هر سؤالی که دیگران در این باره می پرسند فرصتی است برای ابهام زدایی از موضوع معلولیت ها. انکار تفاوت ها یا نادیده گرفتن پرسش ها، تنها به ترس ها و دلهره های کودکان می افزاید. درک واقعی تنها در صورتی ایجاد می شود که تصورات و دریافت های اشتباه به درستی اصلاح گردند.

کودک به اطلاعات ساده و دقیق نیاز دارد. او باید بتواند کودکان دیگر را مطمئن سازد که معلولیت او مسری نیست و آنها در صورت بازی با او، به بیماری او دچار نخواهند شد. او همچنین باید به عنوان بخشی از معرفی شخصیت خود، بر کارهایی که قادر به انجام آنهاست، تکیه و تمرکز کند.

 

 

در راستای شکوفایی توانایی هایشان گام بردارید

کودکان دارای معلولیت، برای رسیدن به حداکثر توانایی های خود به خدمات فوق العاده ای مانند آموزش های ویژه، فیزیوتراپی، کاردرمانی و گفتار درمانی نیاز دارند.

کودکان معلول مانند سایر همسالان سالم و خوش بنیه خود دارای نیازهایی مانند خودمختاری، هویت یابی و پذیرفته شدن هستند. توجه داشته باشید که مشکلات پزشکی این گونه کودکان، سایر جوانب مهم و حیاتی رشد شخصیت کودکان را تحت الشعاع خود قرار ندهند.

کودکان، افراد با استعداد و تیزهوشان، بیماران مزمن، و معلولان جسمی و فیزیکی، همه و همه دارای چند نیاز اساسی هستند. همه آنان به پذیرش، حمایت و برخورداری از امکان رشد و پیشرفت نیاز دارند.

  • تاریخ ارسال: ۳۱ تیر ۹۸
  • تعداد نظرات: بدون نظر
  • نویسنده : سردبیر